چگونه زکات بدهیم تا برکت بگیریم؟
چگونه زکات بدهیم تا برکت بگیریم؟
حالا تصمیم گرفته‌ای که زکاتت رو بدی، پس:
اومدی حساب کردی.
برنامه‌ریزی کردی.
می‌خواهی شروع کنی.
یک سؤال مهم باقی می‌ماند:
چطور زکات بدهم که خدا قبول کند؟
چطور زکات بدهم که برکتش چند برابر شود؟
چطور زکات بدهم که نه تنها مال، که روحم هم نورانی شود؟
زکات، فقط کمیت نیست:
کیفیت هم هست.
خدا به دست تو نگاه نمی‌کند که چقدر می‌دهی.
به دلت نگاه می‌کند که چطور می‌دهی.
بیا با هم یاد بگیریم چطور زکات را به عبادتی والا تبدیل کنیم؟
پنهانی یا آشکارا؟ هنر خلوص
زکاتت را پنهانی بده تا حسابت نورانی شود.
پیامبر خدا (ص) فرمود:
«صَدَقَةُ السِّرِّ تُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ»
(صدقه پنهانی، خشم پروردگار را خاموش می‌کند.)
دست چپت نفهمد راستت چه داده.
یعنی آنقدر پنهان که حتی خودت هم فراموش کنی.
چرا پنهانی؟
- ریا میره، خلوص می‌ماند.
- آبروی فقیر حفظ می‌شود.
- خدا می‌بیند و بس.
- خدا بهترین پاداش‌دهنده است.
اما گاهی آشکارا…
گاهی آشکارا دادن هم ثواب دارد.
آن هم وقتی که می‌خواهی دیگران را تشویق کنی.
وقتی که می‌خواهی بگویی:
«زکات واجب است، من هم انجام می‌دهم».
وقتی که می‌خواهی سنت حسنه را زنده کنی.
اما مواظب باش!
ریا، آفت عبادت است.
اگر برایت سوال است که نیتت خالص است یا نه، پنهانی پرداخت کن تا خیالت راحت باشد.
یک داستان کوتاه:
مردی بود برخی شب‌ها مخفیانه می‌رفت دم خانه همسایه فقیرش:
ازراق می‌گذاشت و برمی‌گشت.
زن همسایه هر شب دعا می‌کرد: «خدایا به آن کسی که به ما کمک می‌کند، بهترین‌ها را بده.»
سال‌ها گذشت.
مرد مُرد.
زن همسایه فهمید کمک‌کننده او بوده است.
گریه کرد و گفت: «کاش می‌دانستم تا برایش بیشتر دعا می‌کردم.»
اما خدا می‌دانست که مرد هم با خلوص کامل رفته بود.
از بهترین‌هایت ببخش
خدا خوبی‌ها را دوست دارد
قرآن می‌فرماید:
«لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ» (آل عمران/92)
(هرگز به نیکی نمی‌رسید مگر اینکه از آنچه دوست دارید انفاق کنید.)
خدا لباس کهنه‌ای که می‌خواهی دور بیاندازی، نمی‌خواهد.
خدا اجناس کهنه و بد رنگ نمی‌خواهد.
خدا اجناس بی‌مشتری و دم‌دستی نمی‌خواهد.
خدا از تو می‌خواهد از آنچه دوست داری بدهی.
همان لباس نویی که خریدی و هنوز نپوشیدی.
همان سکه طلایی که برای روز مبادا کنار گذاشتی.
همان پولی که از فروش جنس به دست آوردی.
چرا؟
چون تو وقتی از بهترینت می‌دهی، داری می‌گویی:
«خدایا، تو برای من از هر چیز بهتر و بالاتری، من بهترین خودم را برای تو می‌دهم.»
و خدا هم وقتی بهترین را می‌ببینه، بهترین را برایت می‌گذارد.
با روی خوش و لبخند ببخش
منت، زکات را نابود می‌کند
قرآن هشدار می‌دهد:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالْأَذَى» (بقره/264)
(ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صدقه‌های خود را با منت و آزار باطل نکنید.)
یعنی اگر پول دادی، بعدش جلوی فقیر منت نگذار.
نگو: «من به تو پول دادم، اگر من نبودم تو گرسنه می‌ماندی.»
نگو: «یادت باشد فلان روز کمک کردم.»
اینها همه زکات را نابود می‌کند.
مثل آتشی که خرمن را می‌سوزاند.
زکاتت را با لبخند بده
فقیر که می‌آید، با روی گشاده و لبخند به او پول بده.
طوری که احساس کند او به تو لطف کرده، نه اینکه تو منت گذاشته‌ای.
یک داستان کوتاه:
مردی هر جمعه به فقیرها پول می‌داد.
یک روز پسرش با او بود.
دید پدر وقتی پول می‌دهد، لبخند می‌زند و دستی به سر فقیر می‌کشد.
پسر پرسید:
«پدر، چرا این کار را می‌کنی؟ همین که پول دادی کافی نیست؟»
پدر گفت:
«پسرم، فقیر فقط گرسنگی نان نمی‌کشد. گرسنگی محبت هم می‌کشد. او وقتی با لبخند پول می‌گیرد، حس می‌کند انسان است، نه زباله‌دانی پول‌های اضافه ما.»
فقیر هم انسان است، با کرامت.
دوست دارد با عزت زندگی کند.
تو با لبخندت، عزت را به او برمی‌گردانی.
تعجیل کن، تأخیر نینداز
زکات را فوری بده.
پیامبر (ص) فرمود:
«شمارش کنید قبل از آنکه بر شما شمارش شود.»
یعنی وقتی دستت هست، زود بده.
نکند فردا دستت خالی شود و پشیمان شوی.
فقیر امروز منتظر است.
خدا امروز منتظر است.
فردا ممکن است تو نباشی یا فقیر نباشد.
مثال:
مثل کسی که میوه تازه از باغ چیده، اگر زود نخورد، می‌پوسد.
زکات هم اگر زود داده نشود، برکتش می‌پوسد.
پس هر چه زودتر، بهتر.
کشاورزانی که می‌دانند زکات چبست:
سر خرمن، قبل از اینکه محصول را به خانه خود ببرند زکات آن را می‌دهند.
دعا کن و دعا بگیر
پول را با دعا گره بزن.
وقتی داری زکات می‌دهی، دعا کن.
هم برای خودت، هم برای فقیر.
بگو:
«خدایا، این را از من بپذیر و به فقیر برکت بده.»
فقیر هم که پول را می‌گیرد، برایت دعا می‌کند.
آن دعاها را جذب کن.
بعضی دعاها از دل سوخته فقیر آنقدر بالا می‌رود که تا عرش می‌رود و خدا بی‌جواب نمی‌گذارد.
زکات را تبرک کن
با زکات، مال دیگر را هم پاک کن.
وقتی زکات می‌دهی، انگار بقیه مالت را تبرک کرده‌ای.
مثل نمازی که بقیه کارهای روزانه را نورانی می‌کند.
پیامبر (ص) فرمود:
«زکات، پل اسلام است.»
یعنی اگر نماز ستون دین است، زکات پل ارتباطی بین تو و خداست.
پس هر بار که زکات می‌دهی، بگو:
«خدایا، بقیه مالم را هم برای من مبارک کن، آفاتی که قراربود بیاید به خاطر این زکات دور کن»
جمع‌بندی فصل: زکات، عبادتی والا
زکات فقط پول دادن نیست.
یک عبادت والاست.
یک هنر است.
یک رابطه عاشقانه با خداست.
اگر با این آداب زکات بدهی:
- پنهانی یا آشکارا با خلوص
- از بهترین مال
- با لبخند و بدون منت
- فوری و بدون تأخیر
- همراه با دعا
- با نیت تبرک بقیه مال
آن وقت زکات تو می‌شود نردبان ترقی.
می‌شود بالی برای پرواز.
می‌شود کلید گنج‌های آسمان.
لحظه‌ای این بخشش خالصانه را در قلبت مجسم کن:
چه حسی داری؟
چه نوری در دلت؟
چه آرامشی در جانت؟
این است طعم واقعی زکات.
نه یک تکلیف سنگین.
بلکه یک فرصت طلایی.
در نوشته بعد، قرار است برویم به دل بازار و زندگی کارمندان. ببینیم زکات چه‌طور کسب و کار را متحول می‌کند؟ چه‌طور مشتری جذب می‌کند؟ چه‌طور برکت را به ویترین مغازه می‌آورد؟
No comment